1. Η Αφετηρία

 Στην αρχή είναι όπως όταν έχεις κλειστά τα μάτια:   όχι όπως όταν είναι εντελώς σφιχτά που δεν φαίνεται τίποτα, αλλά όπως όταν τα έχεις χαλαρά , έτσι που ν’ αφήνεις να φαίνονται φευγαλέα φωτάκια , χρωματισμένα και με κίνηση, ανακατεμένα με σκόνες που αιωρούνται, , στοιχεία διάσπαρτα που εισχωρούν απ' τον έξω χώρο στο εσωτερικό μέρος των βλεφάρων . Αυτό, βέβαια δεν γίνεται συνέχεια, υπάρχουν διακοπές γαλήνης και σκέτου, βαρετού σκοταδιού.

 Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τους ήχους. Στην αρχή της ζωής σου, είναι θολοί, αδιευκρίνιστοι, σαν στιγμιαία φωτάκια. μετά, σιγά-σιγά, αρχίζουν  και παίρνουν σχήμα: τα κανακέματα της μητέρας σου, τα παιδικά τραγούδια, ο ήχος από ένα μηχανάκι που περνάει ένα ήσυχο μεσημέρι του τέλους της δεκαετίας του εβδομήντα, το σήμα της έναρξης του τηλεοπτικού προγράμματος της  κρατικής μαυρόασπρης τηλεόρασης. Όλα εμφανίζονται γύρω σου  σταδιακά και νομίζεις ότι υπάρχουν εκεί ειδικά για σένα. Έτσι, όπως σ’ έχουν  αφημένο στο παιδικό δωμάτιο, αρχίζεις και κάνεις περίεργους συνδυασμούς:  πως γίνεται το φως που έρχεται απ’ το μπάνιο, να κάνει τέτοια παιχνίδια στον τοίχο που να ταιριάζουν τόσο υπέροχα  με τον ήχο που βγαίνει απ’ τον κουρδιστό τενόρο που έχεις και παίζεις; Άραγε εάν σβήσει το φως θα σταματήσει  αυτόματα κι μουσική; 

  Ένα απ’ τα πρώτα εξώφυλλα που θυμάμαι αχνά σαν σε όνειρο, στο ράφι του σαλονιού πλάι στα «Τραγούδια Του Αγώνα» και τα «Δέκα Χρόνια Κομμάτια», είναι αυτό του Abbey Road των Beatles. Αν έμπαινα σε μια υποθετική χρονομηχανή και πήγαινα πίσω στο 1979, στο τότε σπίτι μου , θα μπορούσα να περιγράψω τον εαυτό μου τετράχρονο, οκλαδόν στη φλοκάτη με μαλλί σαν κουρτίνα, να χάσκει στη θέα μιας περίεργης εικόνας « τεσσάρων που διασχίζουν ένα δρόμο». Σ’ αυτό το εξώφυλλο βλέπεις τέσσερις μουσικούς απολύτως ώριμους και σοβαρούς, παρά το νεαρό της ηλικίας τους , τέσσερις διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες,:  o Τζορτζ ντυμένος στα τζιν ως  ήρωας της εργατικής τάξης ,απλός και εσωστρεφής , ο Πολ  χαριτωμένος και επικοινωνιακός, να καπνίζει τόσο ανέμελα ξεχνώντας  να φορέσει τα σανδάλια του,  ο Ρίνγκο κουστουμαρισμένος σαν χαρτοπαίκτης, έτοιμος να  αντιμετωπίσει με χιούμορ, αλλά και λεπτή μελαγχολία, τον επόμενο τζογαδόρο της άγριας δύσης. Τέλος η φιγούρα του Τζον που προπορεύεται , λευκοντυμένη και απόμακρη,  φωτίστηκε διαφορετικά μετά από κείνο τον σκοτεινό Δεκέμβριο του 80 ,τώρα πια, στα ενήλικα μου μάτια  μοιάζει με  φιγούρα αγίου.
 Αυτή είναι η πρώτη εικόνα που έχω απ’ αυτούς, μια απ’ τις τελευταίες φωτογραφίες που έβγαλαν ως συγκρότημα,  η δική μου «ανατολή» ως μουσικόφιλου και μπιτλομανή, ξεκινούσε απ’  τη δική τους «δύση».  Το ABBEY ROAD είναι ο τελευταίος δίσκος  που ηχογράφησαν ως ενιαίο και συμπαγές συγκρότημα,  το καλοκαίρι του 1969 (το LET IT BE που κυκλοφόρησε το ΄70  έχει ως κορμό παλαιότερο υλικό τους).

 Θυμάμαι τον εαυτό μου να περνάει ατέλειωτες ώρες μ' αυτόν τον δίσκο , να αποκοιμιέται με το ατέλειωτο και υπνωτιστικό I WANT YOU (she's so heavy) και να ξυπνάει για να γυρίσει τον δίσκο απ΄την β' πλευρά που ξεκινούσε με το ηλιόλουστο HERE COMES THE SUN. Τι κι αν στη τηλεόραση διαγραφόταν η σιλουέτα ΠΑΤΙΣΤΑΣ που χόρευε, κι έξω η δεκαετία  άλλαζε και  μιλούσαν όλοι για την ΕΟΚ και για την επερχόμενη δεκαετία της «Αλλαγής», εμένα άλλα με απασχολούσαν τότε...

 
Δεν θ' αρχίσω, τώρα,  ν' αναλύω τη σημασία των δίσκων των Μπιτλς που ενοποίησαν με τρόπο γιορτινό στοιχεία ετερόκλητα και τόσο αντιφατικά μεταξύ τους: απ΄τον Noel Coward και τον Stockhausen, μέχρι την Μαίρυλιν και τον Μαχαρίσι. Απλά για μένα, όπως και για τόσους άλλους, το δικό τους THE END , ήταν η αφετηρία.

 Σεπτέμβριο του 80 θα πήγαινα Α' Δημοτικού, κι ο Λέννον θα δολοφονούνταν λίγο μετά.Τον ίδιο χειμώνα, τον Φεβρουάριο του 81 έγινε κι ο μεγάλος σεισμός στην Αθήνα.
                                             (συνεχίζεται)
                                             _________



το THE END απ' το ABBEY ROAD εδώ

στο κείμενο αναφέρονται επίσης οι παρακάτω δίσκοι:
Mίκης Θεοδωράκης " Τα τραγούδια του Αγώνα" 1974
Διονύσης Σαββόπουλος  "10 Χρόνια Κομμάτια" 1975
   
 δείτε και την κλασσική διαφήμιση  ΠΑΤΙΣΤΑΣ http://www.youtube.com/watch?v=YrhF-y3Y1EM


στην ίδια ενότητα ανήκει και το κείμενο "Ζωή Σαν Δίσκος", μπορείτε να το διαβάσετε πατώντας εδώ