25 Ιουν 2010
Το Στοιχειό
-Λίγο έξω από την πόλη Κεσάν, κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Σαν φάντασμα ντάλα μεσημέρι. Ο αρχαιότερος κάτοικος της πόλης, και ο τελευταίος...
-Νεόδμητες πόλεις με νέον και βενζινάδικα, κι από κάτω άλλες, αρχαίες . Δεν μπορώ να δίνω απαντήσεις, το μόνο που θέλω είναι να τα τακτοποιώ, κάθε τόσο, μέσα μου , και να προχωράω.
-Όλα όσα βλέπουμε και κάνουμε, ακόμα και τα πιο χαζά, κρύβουν από κάτω κάτι σταθερό και βαθύ (είπα να μην ξαναγράψω ποτέ αυτή τη λέξη, αλλά πάλι την έγραψα...).
- Η αντικειμενική πραγματικότητα, τα κτήρια, τα ερείπια, οι εθνικές αποτυχίες ή επιτυχίες, όλα αυτά από μόνα τους είναι πολύ βαρετά πράγματα.
- Αυτό που κάνει όλα τα παραπάνω συγκινητικά ή τέλος πάντων," αληθινά" , είναι αυτά που υπάρχουν από "κάτω" τους, αυτά που υπονοούνται. -Αν η βαρετή μας αλήθεια αγνοεί όσα η ίδια υπονοεί, τότε η "άλλη" πλευρά θα κυκλοφορεί σαν στοιχειό στους άδειους δρόμους, και θα μας κοιτάει κατάματα ψάχνοντας γι' απαντήσεις...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
Καλημέρα,
Δεν ξέρω τι σχέση έχεις με την Αλεξανδρούπολη αλλά μ’αρέσει η πλευρά των πραγμάτων σου και ο τρόπος που τα τοποθετείς.
Λόγω καταγωγής, Γκιουμουρτζίνα ή αλλιώς Κομοτηνή, γνωρίζω καλά την περιοχή και κατανοώ τις τοποθετήσεις σου. Είναι περίεργο τρένο η ευρήτερη Θράκη και για να την κατανοήσεις θα πρέπει να συράψεις κομμάτια του παρελθόντος αλλά και του σήμερα χωρίς απαραίτητα με χρονολογική σειρά γιατί το νόημα θα πάσχει από φαντασία. Δεν είναι ένας απλός τουριστικός προορισμός και ούτε πρόκειται να γίνει ποτέ. Η αίσθηση που σου αφήνει ο τόπος είναι πολύ διαφορετική απ’άλλα σημεία της ελλάδας. Κυρίως αυτό που δεν έχει χαθεί είναι η απέραντη απλότητα και η γύμνια του τοπίου που καθρεφτήζεται η καλλήτερα επιβάλλεται ακόμη και στο βλέμα τον ανθρώπων που το κατοικούν, χαράζωντας στο χρόνο των ρυτίδων τους την άγωνη γραμμή.
Να μη περιαυτολογώ άλλο σου προτείνω, αν δεν έχεις παει ακόμη, τα πομακοχώρια της ξάνθης, να πιείς το καφεδάκι σου στο καφε ειληκρίνια με θεα το μπακαλικο η φθήνια, τη Βιστωνίδα στην Κομοτηνή, κυρίως την περίοδο που την επισκέπτονται τα φλαμίνγκος και την Ανδριανούπολη για χαμαμ και λουτρά.
Ευχαριστώ που δεξιοτεχνικά ασβετώνεις την αμηχανία της νοσταλγίας μου αλλά που θα πάει έρχετ’ο καιρός για νυχτέρια και λιοστάσι...
Καλη Κυριακη!
η "άλλη" πλευρά
ο "άλλος", οι "άλλοι"...
και απο πίσω "εμείς" ασθμαίνοντας,
προσπαθώντας μέσα απ'το "άλλο" να ανακαλύψουμε το "εγω",
άλλωστε δεν πιστεύω καθόλου το σαρτρικο "l'enfere c'est les autres"...l'enfer c'est nous!
@ OZA ROUGE Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Όντως είναι περίεργη η Θράκη, πέντε χρόνια δεν πρόλαβα ν' ανακαλύψω όλα της τα μυστικά...
@cirine nour - σ' ευχαριστώ! με το σχόλιο σου έδωσες αξία στο φτωχό μου ποστ
Δημοσίευση σχολίου